VWO Tag

Ondanks alle superspannende race- en shootergames die je tegenwoordig op de Nintendo kunt spelen moest ik bij het lezen van ‘De geschiedenis van mijn seksualiteit’ terugdenken aan de ouderwetse flipperkast. De stoere spelkast met de flitsende lampjes en de ping-dzjing-poing-geluiden. Ouder dan Tetris, ouder dan Super Mario, maar gelukkig nog steeds niet vergeten. Bij dit romandebuut kun je je voortdurend afvragen wie er nu op  de knoppen drukt en wie het balletje is dat door de kast heen en weer...

Moeder en zoon ‘Raaf’ is een rauwe beschrijving van een gemankeerde moeder zoon relatie. In een afstandelijke realistische stijl schetst Roos Vlogman (1992) in haar romandebuut een bijna masochistisch beeld van een beklemmende relatie tussen een moeder en een zoon. De openingszetten in deze kleine roman werken als een proloog of beter als een vooruitwijzing naar het jaar 2008 wanneer Raaf niet meer thuis woont. In acht pagina’s, nee in acht regels (!) maakt de bijna achttienjarige Raaf ons deelgenoot van...

Ik lees graag debuten. Laat me graag verrassen door nieuwe stemmen met nieuwe verhalen. Maar wat is nieuw? Op de avond dat ‘Confrontaties’ van Simone Atangana Bekono (1991) op de shortlist van de Libris Literatuur Prijs verschijnt zit ik met een ander boek in mijn hand op de bank. Ik lees ‘Ik wacht hier’ van debutante Else Boer (óók 1991!). Beide boeken zijn debuten van jonge vrouwen, beide boeken beschrijven een jaar in het leven van een opgroeiend meisje, beide...

In het VO kennen docenten en/of leerlingen Raoul de Jong als schrijver van bv. ‘Dagboek van een puber’, waarin de auteur de lezer aan de hand van teruggevonden dagboekfragmenten meeneemt langs de herinneringen aan zijn jonge jaren.  Een boek met herkenbare thema’s, met illustraties door de auteur (!)  en bovendien … lekker dun. Ook schreef de Jong één van de drie korte verhalen in de 3Pack-editie van 2018, ter gelegenheid van de Boekenweek voor Jongeren.  En laat dat nou net...

Wie al eerder kennis maakte met de boeken van Koos Meinderts weet dat het strand en de zee nooit ver weg zijn, en dat geldt ook voor de liefde, maar zeker ook voor de dood. Scroll even door zijn bibliografie en je denkt bij jezelf  “Jááá De vuurtoren, en natuurlijk Keizer en De zee zien en… ja óók die en die nog… ”. Meinderts slaagt erin om in vrijwel al zijn boeken-óók die voor jongere kinderen- de dood een heel...