leesbevordering Tag

Moeder en zoon ‘Raaf’ is een rauwe beschrijving van een gemankeerde moeder zoon relatie. In een afstandelijke realistische stijl schetst Roos Vlogman (1992) in haar romandebuut een bijna masochistisch beeld van een beklemmende relatie tussen een moeder en een zoon. De openingszetten in deze kleine roman werken als een proloog of beter als een vooruitwijzing naar het jaar 2008 wanneer Raaf niet meer thuis woont. In acht pagina’s, nee in acht regels (!) maakt de bijna achttienjarige Raaf ons deelgenoot van...

Ik lees graag debuten. Laat me graag verrassen door nieuwe stemmen met nieuwe verhalen. Maar wat is nieuw? Op de avond dat ‘Confrontaties’ van Simone Atangana Bekono (1991) op de shortlist van de Libris Literatuur Prijs verschijnt zit ik met een ander boek in mijn hand op de bank. Ik lees ‘Ik wacht hier’ van debutante Else Boer (óók 1991!). Beide boeken zijn debuten van jonge vrouwen, beide boeken beschrijven een jaar in het leven van een opgroeiend meisje, beide...

In de facebookgroep Leraren Nederlands kwam ik gisteren de volgende oproep tegen: “Heeft iemand misschien een boekentip voor een 13-jarige jongen die tot op heden alleen nog maar ‘Snelle Jelle’ en Donald Ducks heeft gelezen? Hij gaf aan alle andere boekopdrachten te hebben verzonnen. Hij zit in 2 havo, maar dat vind ik eigenlijk niet zo belangrijk. Ik ben meer op zoek naar een boek in zijn ‘zone van naaste ontwikkeling’ zeg maar .” Nou surf ik wel vaker langs zulke oproepen,...

Ik leerde het werk van Barry Smit kennen toen ik (in 2013) op zoek was naar een leeslijn tussen twee boeken van resp. Khalid Boudou en Abdelkader Benali. Mijn opgave was een boek te vinden om leerlingen, en dan vooral jongens, (jeugd)boeken te laten lezen die steeds iets meer leesinspanning zouden vragen, met als doel hen uiteindelijk een min of meer ‘literaire’ roman te laten lezen. Hoe kon ik deze jongeren, die bijna allemaal redelijk makkelijk ‘Iedereen krijgt klappen’ kunnen...

Auteursfoto (z/w) door Oscar van Beest Deprimerend, noch geruststellend kun je Erik Jan Harmens' boek 'Door het licht' niet noemen. Luchtig is het evenmin, ook al is het boek niet dik en zijn de korte hoofdstukken (over het harde leven na een jarenlange alcoholverslaving) ook als losse columns te lezen. Overheerst het donker in 'Hallo muur' uit 2015 (EJH is in dat boek nog steeds verslaafd), in 'Door het licht' schemert het voortdurend. We kijken gelukkig wel door de tunnel naar...